گندم ری به تنور کرمت پخته شود

از تو داریم پس این مزرعه ی نان شده را
 
هر چه شد خرج حرم ارزش او بیشتر است

از طلا حرف نزن، نقره ی ایوان شده را
 
به در خانه ی تو بسته و وابسته شدیم

چه نیازی ست به جنّت سگ دربان شده را
 
گر قرار است جبینش به قدومت نرسد

کافرش بیش نخوانیم مسلمان شده را
 
در محلّه خبر لطف تو بهتر پیچید

پخش کردند اگر قصه مهمان شده را
 
شدنی نیست کرم داشته باشی، امّا

دستگیری نکنی دست به دامان شده را
 
پنجره ساخته ای دور ضریح کرمت

تا ببندند به آن زلف پریشان شده را
 
ما فقط ظاهری از اوج تو را می بینیم

گذری نیست به معراجِ تو حیران شده را
 
جلوه ای کردی و زهرای پر از جذبه ی تو

تا قم آورد دل شاه خراسان شده را
 

شاعر: علی اکبر لطیفیان